Goed(koop) wonen

Genoeg geklaagd: tijd voor actie!

Hoe is dat nu toch mogelijk? Zoveel slechte woningen in Gent en zo’n dure huurprijzen. 13.000 Gentenaars wachten op een sociale woning. De stadswoningen verkommeren. Er zijn zelfs te weinig noodwoningen voor wiens huis onbewoonbaar werd verklaard.

Alle Gentse partijen hebben van huisvesting hun topprioriteit gemaakt. Niet dat er vandaag niks gebeurt, maar het lijken wel allemaal druppels op een hete plaat. Gent heeft gewoon te weinig financiële en wettelijke middelen om er effectief iets aan te doen.

In alle stadsontwikkelingsplannen en nieuwbouwprojecten moet sociale woningbouw een belangrijke plaats krijgen.
Gent kan alvast het goede voorbeeld geven door de beloofde belasting op leegstand en verkrotting effectief terug in te voeren. Ook onbebouwde percelen meten belast worden. Deze inkomsten moeten geïnvesteerd worden in de renovatie en bouw van stadswoningen.

Sommigen willen de middelen van sociale huisvestingsmaatschappijen doen toenemen door ook hogere inkomens toe te laten. Misschien een idee voor later, maar eerst moeten er gewoon voldoende sociale woningen zijn voor wie op de wachtlijsten staan.

Zou de kwaliteit van de sociale woningen trouwens niet gebaat zijn bij één openbare sociale huisvestingsregie i.p.v. dat ondoorzichtig kluwen van gekleurde maatschappijtjes die toch van overheidsmiddelen afhankelijk zijn? Een sociaal beleid zou zo eenvoudiger te organiseren zijn: niet discrimineren bij de toegang tot sociale woningen en de huurders betrekken bij het beleid.

Heikel punt is vooral de vrije, private huurmarkt. De huidige krapte zorgt voor veel te hoge huurprijzen en de woekerwinsten van de eigenaars worden in vele gevallen nauwelijks belast. Zich beperken tot een huursubsidie voor de lage inkomens zou voor verdere prijsverhogingen kunnen zorgen. Voldoende sociale woningen kunnen ook de druk op de woningmarkt verlichten.

Om de prijzen te temperen moeten ook maximumprijzen ingevoerd worden (bijvoorbeeld door ze te koppelen aan het kadastraal inkomen) en moeten verhuurders belast worden op hun echte huurinkomsten: zie het initiatief van Laurette Onkelinx (PS), het wetsvoorstel van Isabelle Durant (Ecolo), het Gents pilootproject voor richthuurprijzen, de website van sp.a-senatrice Fatma Pehlivan en de petitie van het Daklozen Aktiekomitee.

Voor betere huurwoningen moet de Wooncode strenger worden: elke verhuurde woning moet een minimum aan comfort bieden (badkamer, warm water, enz…). De premies en belastingsvoordelen voor verhuurders moeten afhankelijk gemaakt worden van het effectief uitvoeren van renovaties. Vandaag krijgt men automatisch 40% belastingskorting.
Huurders die geen herstellingswerken gedaan krijgen van hun verhuurder moeten kunnen rekenen op een gemeentelijke klusjesdienst die de kosten op de verhuurder verhaalt.

Onbewoonbare woningen moeten stelselmatig onder sociaal beheer komen of – bijvoorbeeld na 3 jaar - onteigend worden: de Stad kan dan de woning renoveren en aan een sociale prijs verhuren.

Unless otherwise stated, the content of this page is licensed under Creative Commons Attribution-Share Alike 2.5 License.